Spisu treści:
Wideo: Kodeks karny - Środki karne, art. 42 - 52 2024
Tekst. "Każda osoba podlegająca karze zgodnie z tym rozdziałem, kto-
(1) popełnia przestępstwo podlegające karze niniejszego rozdziału, lub udziela pomocy, uczynków, rad, poleceń lub zamawia; lub
(2) powoduje wykonanie czynu, który byłby bezpośrednio karany przez niego w tym rozdziale; jest dyrektorem. "
Wyjaśnienie
(1) Cel, powód . Artykuł 77 nie definiuje przestępstwa. Jego celem jest wyjaśnienie, że dana osoba nie musi osobiście wykonywać czynności niezbędnych do popełnienia przestępstwa, aby ją uznać za winną. Osoba, która pomaga, oręduje, doradza, lub zleca popełnienie przestępstwa lub powoduje czyn, który, jeśli dokonany przez tę osobę bezpośrednio, byłby przestępstwem, jest równie winny przestępstwa jak ten, który popełnia bezpośrednio i może zostać ukarany w tym samym stopniu.
Artykuł 77 eliminuje powszechne rozróżnienia między głównym w pierwszym stopniu ("sprawca"), głównym w drugim stopniu (ten, kto pomaga, radzi, dowodzi, lub zachęca do popełnienia przestępstwa i który jest obecny na miejscu zbrodni - powszechnie znany jako "pomocnik i abuttor") i akcesorium przed faktem (ten, kto pomaga, doradza, lub zachęca do popełnienia przestępstwa, a kto nie jest obecny na miejscu zbrodni). Wszystkie te są teraz "zleceniodawcami".
(2) Kto może być odpowiedzialny za przestępstwo?
(za) Sprawca . Sprawcą jest ten, kto faktycznie popełnia przestępstwo, albo własnymi rękami sprawcy, albo popełniając przestępstwo świadomie lub celowo indukując lub uruchamiając akty przez ożywioną lub nieożywioną agencję lub instrumentalność, która skutkuje popełnieniem przestępstwa . Na przykład osoba, która świadomie ukrywa przemycane narkotyki w samochodzie, a następnie nakłania inną osobę, która nie jest świadoma i nie ma powodu, aby wiedzieć o obecności narkotyków, aby doprowadzić samochód do instalacji wojskowej, jest, choć nieobecna w samochód, winny bezprawnego wprowadzenia narkotyków na instalację wojskową.
(W tych okolicznościach kierowca nie byłby winny żadnego przestępstwa.) Podobnie, gdyby na rozkaz przełożonego żołnierz zastrzelił osobę, która ukazała się żołnierzowi jako wroga, ale była znana przełożonemu jako przyjaciel, przełożony byłby winny morderstwa (ale żołnierz nie byłby winny żadnej obrazy).
(b) Inne imprezy . Jeśli nie jest się sprawcą, winnym jest przestępstwo popełnione przez sprawcę, osoba ta musi:
Osoba, która bez wiedzy o przestępczym przedsięwzięciu lub planie, nieświadomie zachęca lub świadczy pomoc drugiej osobie w popełnieniu przestępstwa, nie jest winna przestępstwa. Widzieć nawiasy w przykładach w paragrafie 1b (2) (a) powyżej. W niektórych okolicznościach brak działania może wiązać się z odpowiedzialnością strony, w której istnieje obowiązek działania. Jeżeli osoba (na przykład ochroniarz) ma obowiązek ingerować w popełnienie przestępstwa, ale nie ingeruje w sprawę, osoba ta jest stroną przestępstwa Jeśli taka nieinterwencja ma na celu i działa jako pomoc lub zachętę dla faktycznego sprawcy.
(ii) Udział w przestępczym celu projektowania.
(i) Wspierać, zachęcać, doradzać, prowokować, doradzać, dowodzić lub udzielać innym, aby popełnił, lub asystował, zachęcał, doradzał, doradzał lub dowodził innym w popełnieniu przestępstwa; i
(3) Obecność .
(za) Niekoniecznie . Obecność na miejscu zbrodni nie jest konieczna, aby osoba była stroną przestępstwa i odpowiedzialna jako główna. Na przykład osoba, która wiedząc, że dana osoba zamierza zastrzelić inną osobę i zamierzając przeprowadzić taki napaść, zapewnia osobie pistolet, jest winna napaści w momencie popełnienia przestępstwa, nawet jeśli nie jest obecna na miejscu zdarzenia.
(b) Niewystarczający . Zwykła obecność na miejscu zbrodni nie czyni z niej zwierzchnika, chyba że spełnione są wymagania ust. 1b (2) (a) lub (b).
(4) Strony, których intencja różni się od intencji sprawcy . Gdy popełnione przestępstwo wymaga dowodu konkretnego zamiaru lub szczególnego stanu umysłu jako elementu, dowody muszą udowodnić, że oskarżony miał taką intencję lub stan umysłu, czy oskarżony jest oskarżony o popełnienie przestępstwa jako sprawca lub "druga strona" . Możliwe jest, że strona ma stan umysłu mniej lub bardziej winny niż sprawca przestępstwa. W takim przypadku strona może być mniej lub bardziej poważnym przestępstwem niż przestępstwo popełnione przez sprawcę.
Na przykład, gdy popełniane jest zabójstwo, sprawca może działać w ogniu nagłej namiętności spowodowanym odpowiednią prowokacją i winnym zabójstwa, natomiast strona, która bez takiej pasji, wręcza sprawcy broń i zachęca sprawcę do zabicia ofiara, byłaby winna morderstwa. Z drugiej strony, jeśli strona pomaga sprawcy w napaści na osobę, która, znana tylko sprawcy, jest funkcjonariuszem, partia byłaby winna tylko napaści, podczas gdy sprawca byłby winien napaści na funkcjonariusza.
(5) Odpowiedzialność za inne przestępstwa . Główny zobowiązany może zostać skazany za przestępstwa popełnione przez innego mocodawcę, jeżeli takie przestępstwa mogą być wynikiem naturalnej i prawdopodobnej konsekwencji przestępczego przedsięwzięcia lub projektu. Na przykład oskarżony, który jest stroną włamania, jest winny nie tylko zbrodni włamania, ale także, jeśli sprawca zabija okupanta w trakcie włamania, morderstwa. ( Zobacz też punkt 5 dotyczący odpowiedzialności za przestępstwa popełnione przez współkonspirujących.)
(6) Zleceniodawcy samodzielnie ponoszą odpowiedzialność . Jeden może być mocodawcą, nawet jeśli sprawca nie jest identyfikowany, ścigany lub uniewinniony.
(7) Wycofanie . Osoba może odstąpić od wspólnego przedsięwzięcia lub projektu i uniknąć odpowiedzialności za przestępstwa popełnione po odstąpieniu. Aby było skuteczne, wycofanie musi spełniać następujące wymagania:
(a) Musi nastąpić przed popełnieniem przestępstwa;
(b) Pomoc, zachęty, porady, podżegania, porady, polecenia lub zamówienia udzielane przez daną osobę muszą być skutecznie przeciwstawiane lub negowane; i
(c) Wycofanie musi być jasno przekazane ewentualnym sprawcom lub właściwym organom ścigania w odpowiednim czasie, aby sprawcy zrzekli się planu lub organy ścigania, aby zapobiec przestępstwu.
Powyższe informacje z podręcznika dla Court Martial, 2002, Rozdział 4, Ustęp 1
UCMJ Artykuł 134-38 - Pielegocjowanie i prostytucja
![UCMJ Artykuł 134-38 - Pielegocjowanie i prostytucja UCMJ Artykuł 134-38 - Pielegocjowanie i prostytucja](https://i.travelcashinc.com/img//new/us-military-careers/punitive-articles-of-the-ucmj.jpg)
Artykuł 38 art. 134 Jednolitego Kodeksu Sprawiedliwości Wojskowych - Pandering and Prostitution. Prostytucja UCMJ.
UCMJ Punitive Artykuł 115 - Malingering
![UCMJ Punitive Artykuł 115 - Malingering UCMJ Punitive Artykuł 115 - Malingering](https://i.travelcashinc.com/img//new/us-military-careers/punitive-articles-of-the-ucmj-115-malingering.jpg)
Artykuły od 77 do 134 UCMJ znane są jako artykuły karne. Artykuł 115 dotyczy przestępstwa polegającego na próbowaniu lub umyślnego unikania obowiązku.
Cudzołóstwo i elementy karne UCMJ
![Cudzołóstwo i elementy karne UCMJ Cudzołóstwo i elementy karne UCMJ](https://i.travelcashinc.com/img//new/us-military-careers/punitive-elements-for-adultery-defined-by-the-ucmj.jpg)
Wyjaśnienie Artykułu 134 Jednolitego Kodeksu Sprawiedliwości Wojskowej, który zajmuje się cudzołóstwem wśród członków wojska.