Spisu treści:
- Departament Obrony
- Połączeni szefowie sztabu
- Army: Główna siła lądowa USA
- Air Force: Newest Branch
- Granatowy: Bezpieczeństwo na morzu
- Marine Corps: Amphibious Operations
- Coast Guard: Najmniejszy oddział
- Zatrudniony personel
- Oficerowie Warrantów
- Oficerowie wykonawczy
Wideo: Paratroopers Static Line Jump From C-17 2024
Obecna struktura organizacyjna wojsk amerykańskich jest wynikiem ustawy o bezpieczeństwie narodowym z 1947 roku. Jest to ten sam akt, który stworzył siły powietrzne Stanów Zjednoczonych i przebudował Departament Wojny na Departament Obrony.
Departament Obrony
Departamentem Obrony jest cywil, Sekretarz Obrony, który jest mianowany przez Prezydenta Stanów Zjednoczonych i zatwierdzony przez Senat. Pod Sekretarzem Obrony działają trzy departamenty wojskowe: Departament Armii, Departament Sił Powietrznych i Departament Marynarki Wojennej.
Każdy z tych departamentów wojskowych jest również dowodzony przez cywilnego sekretarza służby, którego również wyznacza prezydent.
Istnieje pięć oddziałów wojskowych: Armia, Siły Powietrzne, Marynarka Wojenna, Korpus Piechoty Morskiej i Straż Przybrzeżna. Armię dowodzi czterogwiazdkowy generał, znany jako szef sztabu armii. Najwyższym wojskowym członkiem Sił Powietrznych jest szef sztabu sił powietrznych. Marynarkę wojenną dowodzi czterogwiazdkowy admirał, zwany szefem operacji morskich. Marines są dowodzeni przez czterogwiazdkowego generała zwanego Komendantem Korpusu Piechoty Morskiej.
Podczas gdy szefowie sztabu armii i sił powietrznych składają sprawozdania swoim sekretarzom gabinetu w większości spraw, zarówno szef operacji marynarki wojennej, jak i raport komendanta korpusu piechoty morskiej (w większości spraw) sekretarzowi marynarki wojennej. Więc tak, Marine Corps jest technicznie częścią Marynarki Wojennej.
Połączeni szefowie sztabu
Ci czterej oficerowie bandy tworzą również grupę zwaną Połączonymi Szefami Sztabów (JSC), która obejmuje także wiceprzewodniczącego i przewodniczącego Połączonych Szefów Sztabów. Przewodniczący jest nominowany przez Prezydenta i zatwierdzany przez Senat (podobnie jak inne stanowiska ogólne i stanowiska oficerskie). W sprawach operacyjnych (takich jak wojna lub konflikt), Wspólni Szefowie omijają poszczególnych sekretarzy usług i podlegają bezpośrednio Sekretarzowi Obrony i Prezydentowi.
Army: Główna siła lądowa USA
Armia to główna siła lądowa Stanów Zjednoczonych. Jego podstawową funkcją jest ochrona i obrona kraju i jego interesów z wojskami lądowymi, zbrojami (takimi jak czołgi), artylerią, śmigłowcami uderzeniowymi, taktyczną bronią jądrową i inną bronią.
Armia jest najstarszą amerykańską służbą wojskową, oficjalnie ustanowioną przez Kongres Kontynentalny 14 czerwca 1775 roku. Jest to także największa ze służb wojskowych. Armia wspierana jest przez dwie Siły Rezerwy, które można wykorzystać dla potrzebnego personelu i sprzętu w razie potrzeby: Rezerwy wojskowe i Gwardię Narodową Armii.
Podstawowa różnica między nimi polega na tym, że Rezerwy są własnością rządu federalnego i są przezeń zarządzane, a każde państwo posiada własną Gwardię Narodową.
Jednak prezydent lub sekretarz obrony może aktywować członków Gwardii Narodowej w federalną służbę wojskową w razie potrzeby.
Air Force: Newest Branch
Siły Powietrzne to najmłodsza służba wojskowa. Przed 1947 r. Siły powietrzne stanowiły odrębny korpus armii. Podstawową misją Army Air Corps było wspieranie sił lądowych armii. Jednak II wojna światowa pokazała, że siła powietrzna ma znacznie większy potencjał niż zwykłe wsparcie wojsk naziemnych, więc lotnictwo zostało utworzone jako osobna służba.
Podstawową misją Sił Powietrznych jest obrona USA i jej interesów za pomocą powietrza i przestrzeni kosmicznej. Obsługuje samoloty myśliwskie, samoloty cysterny, lekkie i ciężkie samoloty bombowe, samoloty transportowe i śmigłowce. Siły Powietrzne są również odpowiedzialne za wszystkie satelity wojskowe i kontrolują strategiczne rakiety balistyczne. Podobnie jak w armii, aktywne siły powietrzne są uzupełniane przez rezerwy sił powietrznych i gwardię powietrzną.
Granatowy: Bezpieczeństwo na morzu
Podobnie jak armia, Marynarka Wojenna została oficjalnie ustanowiona przez Kongres Kontynentalny w 1775 roku. Główną misją Marynarki jest utrzymanie i ochrona interesów USA na morzu.
W czasach konfliktu Marynarka Wojenna pomaga uzupełnić moc lotniczą Sił Powietrznych, ponieważ lotniskowce marynarki wojennej często mogą być rozmieszczone na obszarach, na których nie są możliwe stałe pasy startowe. Lotniskowiec zwykle przewozi około 80 samolotów, głównie myśliwców lub myśliwców-bombowców.
Okręty marynarki wojennej mogą atakować cele lądowe z dala wielu kilometrów za pomocą bardzo ciężkich dział i pocisków samosterujących. Okręty podwodne marynarki wojennej pozwalają na ataki z ukrycia na naszych wrogów z ich brzegów.
Marynarka wojenna jest również przede wszystkim odpowiedzialna za transport Marines do obszarów konfliktu. Marynarka wojenna jest wspierana w razie potrzeby przez Rezerwy Marynarki Wojennej. Jednakże, w przeciwieństwie do Armii i Sił Powietrznych, nie ma Gwardii Narodowej Marynarki Wojennej (chociaż kilka stanów ustanowiło "Morskie Milicje").
Marine Corps: Amphibious Operations
Marines specjalizują się w operacjach amfibii; ich główną specjalnością jest atakowanie, chwytanie i kontrolowanie przyczółków, które następnie zapewniają drogę do ataku wroga z niemal dowolnego kierunku.
Marines zostały oficjalnie ustanowione 10 listopada 1775 r. Przez Kongres Kontynentalny, by działać jako siły desantowe dla amerykańskiej marynarki wojennej. Jednak w 1798 Kongres ustanowił Korpus Piechoty Morskiej jako osobną służbę. Podczas gdy operacje amfibii są ich główną specjalnością, w ostatnich latach Marines rozszerzyli także inne operacje walki naziemnej.
W operacjach bojowych korpus piechoty morskiej jest samowystarczalny, dlatego ma własną moc powietrza, składającą się głównie z myśliwców i myśliwców / bombowców oraz śmigłowców atakujących.Ale Marines używają Marynarki Wojennej do wsparcia logistycznego i administracyjnego; na przykład w Korpusie Piechoty Morskiej nie ma lekarzy, pielęgniarek ani pielęgniarek. Nawet medycy, którzy towarzyszą marines w walce, są specjalnie wyszkolonymi medykami marynarki wojennej.
Coast Guard: Najmniejszy oddział
Straż Przybrzeżna Stanów Zjednoczonych, najmniejsza ze wszystkich amerykańskich oddziałów wojskowych, została pierwotnie założona w 1790 r. Jako służba podatkowa. W 1915 r. Została przekształcona jako Straż Przybrzeżna Stanów Zjednoczonych w Departamencie Skarbu. W 1967 r. Straż przybrzeżna została przeniesiona do Departamentu Transportu. Ustawy uchwalone w 2002 r. Przekazały Straż Przybrzeżną do Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego.
W czasie pokoju straż przybrzeżna zajmuje się głównie egzekwowaniem prawa, bezpieczeństwem żeglugi, ratownictwem morskim i kontrolą nielegalnej imigracji. Jednak prezydent może przenieść część lub całość Straży Wybrzeża do Departamentu Marynarki Wojennej w czasach konfliktu.
Straż przybrzeżna składa się ze statków, łodzi, statków powietrznych i stacji brzegowych, które prowadzą różne misje. Wspierają go także rezerwy straży przybrzeżnej oraz ochotnicza straż przybrzeżna Pomocnicza w razie potrzeby.
Straż przybrzeżna dowodzi czterogwiazdkowy admirał, znany jako komendant straży przybrzeżnej.
Zatrudniony personel
Zarejestrowani członkowie wykonują podstawowe prace, które należy wykonać, przeszkoleni do wykonywania określonych specjalizacji w wojsku. W miarę, jak personel wstępuje na dziewięć szczebli, przejmuje większą odpowiedzialność i zapewnia bezpośredni nadzór swoim podwładnym.
Zatrudniony personel w niektórych klasach ma specjalny status. W armii, lotnictwie i korpusie piechoty status ten znany jest jako status podoficera lub podoficer. W marynarce wojennej i przybrzeżnej strażnicy tacy są zwani oficerami. W Korpusie Piechoty Morskiej status NCO rozpoczyna się na poziomie E-4 (kaprala).
W Siłach Zbrojnych i Siłach Powietrznych, zatrudniony personel w klasach od E-5 do E-9 to podoficerowie. Jednak niektóre armie E-4 są promowane bocznie do kaprala i są uważane za podoficerów.
Również w armii i lotnictwie personel w klasach od E-7 do E-9 jest znany jako starszy podoficer.
W Korpusie Piechoty Morskiej, osoby z klas od E-6 do E-9 są znane jako podoficerowie NCO.
W marynarce / straży przybrzeżnej drobni oficerowie to ci z klas od E-4 do E-9. Osoby w klasach od E-7 do E-9 znane są jako główni podoficerowie.
Oficerowie Warrantów
Warrant Officers to wysoko wykwalifikowani specjaliści. Tu różnią się od oficerów. W przeciwieństwie do funkcjonariuszy pełniących obowiązki oficerów, funkcjonariusze warrantu pozostają w swojej podstawowej specjalności, aby zapewnić wyspecjalizowaną wiedzę, instrukcje i przywództwo członkom i oficerom.
Z kilkoma wyjątkami, należy być członkiem z listy z kilkunastoletnim doświadczeniem, poleconym przez ich dowódcę, i przekazać komisję rekrutacyjną, aby zostać oficerem naczelnym. Siły Powietrzne to jedyna służba, która nie ma funkcjonariuszy nakazu; to wyeliminowało rolę, gdy Kongres stworzył klasy E-8 i E-9 pod koniec lat sześćdziesiątych. Pozostałe służby wybrane do utrzymania nakazu szeregują i przesuwają nacisk z procesu promocji E-7 na wysoce selektywny system dla wysoko wykwalifikowanych techników.
Istnieje pięć osobnych rang warrantów. Oficerowie Warrantów przewyższyli wszystkich zgłoszonych członków.
Oficerowie wykonawczy
Funkcjonariusze z komisjami są najwyższymi rangą. Ich podstawową funkcją jest zapewnienie ogólnego zarządzania i przywództwa w zakresie ich odpowiedzialności. W przeciwieństwie do zarejestrowanych członków i nakazujących oficerów, urzędnicy nie specjalizują się tak bardzo (z pewnymi wyjątkami, takimi jak piloci, lekarze, pielęgniarki i prawnicy).
Oficerowie z urzędu muszą mieć co najmniej czteroletni stopień licencjata. Gdy awansują na wyższe stopnie, jeśli chcą awansować, będą musieli zdobyć tytuł magistra. Zaangażowani oficerowie są oddelegowani przez specjalne programy zlecania, takie jak jedna z akademii wojskowych (West Point, Akademia Marynarki Wojennej, Akademia Sił Powietrznych, Akademia Straży Przybrzeżnej), ROTC (Korpus Szkoleniowy Oficerów Rezerwowych lub OCS (Oficerska Szkoła Kandydata), zwany OTS ( Officer Training School) dla Sił Powietrznych.
Istnieją również dwa podstawowe typy oddelegowanych oficerów: liniowy i nie-liniowy. Funkcjonariusze niezwiązani z liniami to specjaliści bez walki, w tym funkcjonariusze służby zdrowia, tacy jak lekarze i pielęgniarki, prawnicy i kapelani. Funkcjonariusze niebędący liniami kolejowymi nie mogą dowodzić oddziałami bojowymi, ponieważ są specjalistami i mają różne zadania i obowiązki.
Coast Guard Jobs: Aviation Maintenance Technician
![Coast Guard Jobs: Aviation Maintenance Technician Coast Guard Jobs: Aviation Maintenance Technician](https://i.travelcashinc.com/img//new/us-military-careers/coast-guard-job-description-aviation-maintenance-technician.jpg)
Omówienie stanowiska technika konserwacji lotnictwa Coast Guard (USCG AMT), w tym opis, wynagrodzenie, kwalifikacje, szkolenia i związane z nimi kariery.
Plusy i minusy zaciągania się w Coast Guard
![Plusy i minusy zaciągania się w Coast Guard Plusy i minusy zaciągania się w Coast Guard](https://i.travelcashinc.com/img//new/us-military-careers/pros-and-cons-of-enlisting-in-the-coast-guard.jpg)
Wybór służby wojskowej może być skomplikowaną decyzją. Oto plusy i minusy decyzji o zaciągnięciu się do Straży Przybrzeżnej Stanów Zjednoczonych.
Lista pakowania Boot Camp Coast Guard
![Lista pakowania Boot Camp Coast Guard Lista pakowania Boot Camp Coast Guard](https://i.travelcashinc.com/img//new/careers/mos-12h-constructlon-engineering-supervisor.png)
Oficjalna lista straży przybrzeżnej Stanów Zjednoczonych, z której można i nie można zabrać ze sobą do podstawowego szkolenia straży przybrzeżnej.